Home

Γράφει η CretaMum Ρένα

Σαν λαμπερά διαμάντια γυάλιζαν στο φως το πρωινού ήλιου οι σταγόνες της χθεσινοβραδινής βροχής, που κρέμονταν ακόμα από τις άκρες των φύλλων. Σαν μυριάκριβο εργόχειρο της πιο προικισμένης νεραιδοϋφάντρας. Τόση ήταν η ομορφιά της φύσης εκείνο το πρωινό που ακόμα και η κ. Μεράνθη, η γκρινιάρα Αράχνη, χαμογελούσε καθώς παρακολουθούσε ακίνητη τις εκατοντάδες λαμπερές σταγόνες που κρέμονταν από τον ιστό της.

– Καλημέρα κ. Μεράνθη, φώναξε ο Άρης ο Σαλιγκάρης ενώ σερνόταν πάνω στο υγρό χώμα και τα πεσμένα φύλλα. Είναι υπέροχο και λαμπερό το σπιτικό σου σήμερα!

– Όλα είναι πολύ πιο όμορφα και καθαρά μετά τη βροχή, σχολίασε η Βάγια η σοφή Κουκουβάγια, που καθώς ανακάθισε για να βολευτεί καλύτερα στο κλαδί της, έκανε μερικά κιτρινισμένα φύλλα να πέσουν μέσα στο ρυάκι και να παρασυρθούν από το νερό του μακριά.

cretamums_aris_the_wandering_snail (4)

Ο Άρης ξαφνιάστηκε και σήκωσε τα μάτια του ψηλότερα προσπαθώντας να παρακολουθήσει το ταξίδι των φύλλων μέσα στο νερό, μέχρι που χάθηκαν πίσω από ένα θάμνο. Πόσο θα ήθελε να μπορούσε να ακολουθήσει αυτά τα φύλλα! Μακάρι να ήταν πιο γρήγορος!

– Που πάνε τα φύλλα κυρία Βάγια; ρώτησε ο Άρης σκεπτόμενος ότι η Κουκουβάγια πετούσε και άρα θα ήξερε να του πει.

– Πιο κάτω θα συναντήσουν το ποτάμι και από εκεί θα ταξιδέψουν μέχρι τη θάλασσα.

– Θάλασσα; Είναι μεγάλη αυτή η Θάλασσα; ξαναρώτησε ο Άρης γεμάτος περιέργεια.

– Απέραντη! απάντησε η Βάγια και, νυσταγμένη όπως πάντα, πλησίασε το ράμφος προς τη φτερούγα της και έκλεισε τα μάτια.

– Αχ! Να μπορούσα να έβλεπα τη θάλασσα! Πόσο θα ήθελα να μπορούσα να ταξιδέψω όπως τα φύλλα στο ρυάκι και να γνωρίσω τον όμορφο κόσμο μας! μονολογούσε ο Άρης κοιτάζοντας τα σύννεφα που ταξίδευαν ψηλά στον ουρανό.

– Και γιατί δε το κάνεις; τον ρώτησε η Κουκουβάγια ξανανοίγοντας τα μάτια της.

– Μα πως θα τα καταφέρω; Πώς μπορώ εγώ που είμαι ένα απλό σαλιγκάρι;

– Εάν είναι κάτι που το θέλεις πολύ, θα τα καταφέρεις! του απάντησε η Κουκουβάγια. Στη ζωή μας Άρη, δεν υπάρχει δε μπορώ, υπάρχει δε θέλω και άμα θέλεις μπορείς!

Ο Άρης κοίταξε την Κουκουβάγια και, χωρίς να το σκεφτεί, άρχισε να σκαρφαλώνει στο κορμό του δέντρου, μέχρι που ανέβηκε αρκετά ψηλά και από εκεί αντίκρισε την ομορφιά και την απεραντοσύνη του δάσους. Τα αμέτρητα δέντρα σε διάφορα χρώματα και οι γρανιτένιοι όγκοι των βουνών συνέθεταν ένα πανέμορφο τοπίο. Ήταν πολύ περήφανος για το κατόρθωμά του και κοίταξε με καμάρι την ασημένια γραμμή που, σαν μολυβιά από φεγγαρόφωτο, άφησε πίσω του σηματοδοτώντας το σημείο από όπου είχε ξεκινήσει, αλλά και την πορεία του ως εκεί.

cretamums_aris_the_wandering_snail (5)

Ήταν τόσο ενθουσιασμένος που, όταν ξαφνικά άρχισε να πετάει, νόμιζε πως ήταν η μεγάλη χαρά του που τον πήγαινε στα σύννεφα. Θα ήταν πραγματικά υπέροχο κάθε φορά που είμαστε χαρούμενοι να πετάμε ψηλά στον ουρανό, αλλά φυσικά δεν είχε συμβεί αυτό.

Το σαλιγκαράκι, στην προσπάθεια του να δει καλύτερα το δάσος, είχε ανέβει σε ένα από τα κιτρινισμένα φύλλα του δέντρου που ήταν έτοιμα να πέσουν και έτσι, με το πρώτο φύσημα του ανέμου, βρέθηκε να πετά αρχικά στον ουρανό και αργότερα να στροβιλίζεται προς το έδαφος έως ότου έπεσε μέσα στο ρυάκι. Τα ορμητικά νερά παρέσυραν το σαλιγκαράκι και τη «φυλλένια» βάρκα του μακριά και κάπως έτσι, τόσο απλά, ξεκίνησε το περιπετειώδες ταξίδι του Άρη. Παρασυρόμενος από το αεικίνητο νερό, κοίταζε τα πάντα γύρω του με μεγάλη περιέργεια. Τα δέντρα, οι θάμνοι και τα λουλούδια εναλλάσσονταν γοργά και έκαναν, στην αρχή τουλάχιστον, τον Άρη να ζαλίζεται. Για πρώτη φορά στη ζωή του, κινιόταν με τόσο μεγάλη ταχύτητα. Κολλημένος συνεχώς πάνω στο φύλλο του, παρασύρονταν από όλο και πιο ορμητικά νερά, έως ότου το ρυάκι κατέληξε σε ένα ποτάμι και από εκεί στη θάλασσα.

cretamums_aris_the_wandering_snail8

Ήταν πολύ μεγάλη η έκπληξη του όταν αντίκρισε για πρώτη φορά τη θάλασσα.

– Είναι γαλάζια και γεμάτη νερό! Που τελειώνει; ρώτησε ένα μικρό γλάρο που έπλεε κοντά του.

Ο Λάρος, ο μικρός Γλάρος, χαμογέλασε και προσφέρθηκε να κουβαλήσει τον Άρη στην πλάτη του και να τον ταξιδέψει πάνω από τη θάλασσα. Το ίδιο έκανε και η Χάνα η Αγριόχηνα που τον πήρε μαζί της στο ταξίδι της προς το Νότο. Πολλά ζώα βοήθησαν τον Άρη κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του και χάρη σε αυτά κατάφερε να επισκεφτεί αμέτρητες ομορφιές του πλανήτη μας. Επισκέφθηκε δημιουργήματα του ανθρώπου όπως τον πύργο του Άιφελ στο Παρίσι που αγγίζει τα σύννεφα και το Σινικό τοίχος στη Κίνα που μοιάζει με γιγάντια ραχοκοκαλιά κοιμισμένου γίγαντα. Επίσης επισκέφθηκε πολυάριθμα δημιουργήματα της φύσης, λίμνες, φαράγγια, κάμπους, ηφαίστεια και περιπλανήθηκε σαν μαγεμένος ακόμα και στους «υδάτινους δρόμους» της Βενετίας μπαίνοντας σε γόνδολα.

Ένα ολόκληρο χρόνο κράτησε περίπου το ταξίδι του Άρη και, όταν μια βροχερή μέρα επέστρεψε πάλι στο ίδιο δάσος από όπου είχε ξεκινήσει, η Βάγια και όλα τα υπόλοιπα ζωάκια τον υποδέχτηκαν με μεγάλη χαρά. Ο Άρης είχε γίνει πια γνωστός σε όλους ως το «ταξιδιάρικο σαλιγκάρι», το σαλιγκαράκι που έκανε το όνειρο του πραγματικότητα. Και επειδή εξαιτίας του ταξιδιού του ο Άρης είχε αποκτήσει πολλές γνώσεις και σοφία, όταν τα υπόλοιπα πλάσματα τον συμβουλεύονταν και τον ρωτούσαν τι να κάνουν για τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν, απαντούσε πάντα με τα ίδια λόγια που κάποτε του είχε πει η σοφή Κουκουβάγια και είχαν αποτελέσει την κινητήρια δύναμη για να ξεκινήσει το ταξίδι του.

Στη ζωή μας δεν υπάρχει δε μπορώ, υπάρχει δε θέλω και άμα θέλεις μπορείς!

 

Όταν ξαναπάτε λοιπόν φίλοι μου βόλτα στην εξοχή και συναντήσετε κάποιο σαλιγκάρι, ρωτήστε το αν το λένε Άρη και ακολουθήστε την ασημένια γραμμή που αφήνει πίσω του. Ίσως αυτή να είναι η αρχή για μια καινούρια περιπέτεια!

cretamums_aris_the_wandering_snail (2)

Διαβάστε όλες τις ιστορίες της CretaMum Ρένας εδώ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s